6 - عرش خداوند چيست ؟ 4 . « ثُمَّ اسْتَوى عَلَى العَرْشِ يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِى الأَرْضِ وَما يَخْرُجُ مِنْها وَما يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَما يَعْرُجُ فِيها . . . » ؛ . . . سپس بر عرش ( قدرت ) استيلا يافت . ( خداوند ) از آن چه در زمين فرو مىرود ، يا از آن بيرون آيد و از آن چه از آسمان نازل شود و يا به سوى آن بالا رود ، آگاه است . . . » . نكتهء قابل بحث در اين قسمت از آيه دو مطلب است : 1 . معناى « استوى » چيست ؟ 2 . منظور از « عرش » در اين آيه و آيات ديگر چيست ؟ با مراجعه به كتاب‌هاى لغت روشن مىشود كه « استوى » در دو مورد به كار مىرود : الف ) استقرار و قرار گرفتن روى يك چيز ، مثلًا هنگامى كه سوار ، روى اسب قرار گرفت در لغت عرب مىگويند : « استوى على ظهر الدابة ؛ روى اسب قرار گرفت . » ب ) استيلا و احاطه و تسلط بر امور . اين معنا بيشتر در مواردى است